Trzy Powody, Dla Których Polubisz Lianne La Havas

a proszę;D

Przyjemna, spokojna muzyka. Szukam takich kawałków, bo są bardzo nastrojowe. Tylko teraz fotel i herbatka. Ach… dzięki, Adam :)

Robię angielskie wyjście z kumpelowskiej imprezy w plenerze. Uprzednio trafiwszy w stan agonalny (można wypić jeszcze jeden kieliszek, jednocześnie wiedząc, że właśnie ten ostatni będzie przysłowiowym gwoździem do trumny) zarzucam na siebie kurtkę, lecz ciepły poranek nie pozwala mi jej zapiąć. Biorę one way ticket i wyruszam do najbliższego przystanka autobusowego. Zerkam na zegarek i w głębi ducha biję się w pierś, że wybrałem idealną porę na powrót. Piąta rano, krytyczna godzina, gdy jeszcze kursują jeżdżące co godzinę nocne, a pracowniczy motłoch miejski wystartuje dopiero koło szóstej. Podjeżdza „No1″ a przez szybę widzę penetrujące mnie spojrzenia czterech typowych babć autobusowych (żeby nie powiedzieć moherów) z biedronkowymi torbami zagłady, którymi mogły by trzaskać darmowe trepanacje czaszki. Otwierają się drzwi, staję tuż przed nimi i w krytycznym momencie odwracam się na pięcie i odchodzę. Szybko kalkuluję z pitagorasową dokładnością ilość przystanków i dochodzę do wniosku, że grzechem by było przed tymi diabelskimi upałami nie przespacerować się kawałek.

Pokonuję kolejne ustrojone przejściami dla pieszych ulice, mijam bloki i ogródki działkowe. Rozmyślam o wszystkim i o niczym. W głowie kotłuje się dylemat czy aby na pewno nie powinienem łyknąć tej ostatniej bomby i czy o tej porze Karolina jest już na nogach.(Btw też tak macie, że zawsze gdy popijecie zastanawiacie się co może w tym momencie robić wasza druga połówka skoro nie jest z wami? No chyba, że tylko ja mam takie spaczenie :P ). Wybija szósta i gęsto rozmieszczone przystanki zaczynają być pod poważnym ostrzałem artyleryjskim spieszących się do pracy warszawskich yuppie. A ja? A ja sobie idę jak śpiewał „Zalew” w „Ciągle pada” i uśmiecham delikatnie do co drugiej mijającej mnie osoby. Pierwsza odwzajemnia uśmiech pakująca palety ze świeżym chlebem piekarka a ja ukradkiem spoglądam na siebie czy aby na pewno ktoś z ostrych imprezowiczów nie zostawił mi jakiegoś znaku rozpoznawczego na ubraniu. Po godzinie dochodzę do własnego mieszkania, rozkładam sobie łóżko, włączam TV i przyciszam TVN24. Zanim zasnę poczuję się jak serialowy pilot „Airwolfa” if you know what I mean ;)

Sorry, poniosło mnie – moja nostradamowa „wizja” tej piosenki :)

jak miło czytać, ze ktoś jeszcze odkrył ten niezwykły głos! polecam piosenkę no room for doubt! nie tak wesoła jak ta wyżej ale pięknie zaśpiewana. łap http://bit.ly/yXqMAn